Wout Meulemans Caimo

Over mezelf

Ik studeer architectuur in Brussel, maar ik leef me graag uit in het keramiek atelier van mijn moeder. Klei biedt zoveel mogelijkheden, alle vormen zijn mogelijk. Porselein, klei met of zonder chamotte, ... het geeft heel veel inspiratie, ook in mijn architectuurontwerpen.

Mijn beste vriend, kunstschilder Julles De Sitter zijn werk inspireert me ook heel erg. Zijn verf en mijn klei vormen een leuke combinatie. We vullen mekaar hierin aan, hij in verf, ik met klei. Het werkt inspirerend.
Diezelfde creatieve taal deel ik met Enea Ruiz en Louis Corthout. We zijn samen volwassen geworden aan Sint Lucas in Brussel. Hun kijk op de wereld, op kunst en design evolueert samen.

Ik zoek nog elke dag naar mijn eigen stem en stijl en wordt hierin door mijn school, mijn omgeving en familie echt uitgedaagd.

Mijn artistieke visie

Mijn werk ontstaat ergens tussen instinct en gevoel. Abstract en organisch vloeien in elkaar over. 
Ik haal veel inspiratie uit de natuur. Uit kristallen, uit fractalen, uit groeipatronen en uit chaos die toch orde heeft. Het voelt vaak alsof de vorm al bestaat en ik hem langzaam mag blootleggen.

Ik begin nooit met een vast plan. Het proces leidt mij.
Ik volg de klei tot er evenwicht komt, tot de vorm zichzelf laat zien. Van daaruit zoek ik verder, laag na laag, tot het allemaal lijkt te kloppen. 

Vakmanschap is voor mij een manier van voelen. De kleinste beweging, de lichtste druk, alles telt. Ik denk dat vakmanschap en ambacht in deze wereld die momenteel erg beïnvloedt wordt door AI terug veel belangrijker zullen worden.

Hoewel mijn werk meestal abstract is, word ik steeds nieuwsgieriger naar het figuratieve. Soms duikt er iets dierlijks op in een vorm en geef ik het poten, ribben, of iets net herkenbaars.
Ik boetseer ook bustes om mijn blik te scherpen. Op termijn wil ik het menselijke lichaam verbinden met die vloeiende, instinctieve vormen die me blijven aantrekken.